Góðan og blessaðan daginn. Í dag berast fréttir af okkur frá austurlandinu en þar erum við einmitt stödd þessa stundina. Hrafnkell er að vinna og ég er inni á Skriðuklaustri að vinna í ritgerðinni minni (já eða blogga;) Við komum hingað keyrandi í nótt eftir skemmtilega helgi á Dalvík. Eins og flestir vita var Fiskidagurinn mikli haldin hátíðlegur á Dalvík í sjötta sinn. Talið er að um 35000 manns hafi mætt á svæðið og bragðað á ljúfengum mat. Bærinn var rosalega flottur og blöðrur, jólaljós og fánar settu mikinn svip á bæinn og eiga bæjarbúar heiður skilið eins og sjálfur forsetinn minntist á í ræðu sinn við þetta tilefni. Ég var mætt norður á miðvikudaginn og gerði nú mest lítið þann dag annað en að slappa af og njóta þess að vera komin í frí. Á fimmtudagsmorgninum var ég mætt snemma inn í sveit og byrjuð að vinna í sumarbústaðnum okkar. Ég var að bera timbur fram á kvöld í mígandi rigningu og náði mér meira að segja í smá kvef þennan dag. Á föstudaginn skrapp ég með Sillu systur í búðina og við versluðum inn þar á meðal jólaseríu á húsið hans pabba. (það eru ekki allar verslanir sem hafa rífandi sölu á jólaseríum í ágúst). Nóg var af fólkinu í húsinu eins og á flestum stöðum í bænum en 14 manns sváfu inni og 10 manns úti í garði í tjöldum og fellihýsi. Eftir hádegi á föstudeginum keyrði ég síðan austur á Skriðuklaustur og náði í Hrafnkelinn minn og svo var bara brunað strax aftur á Dalvík. Þetta kvöld var súpukvöldið mikla og heppnaðist það svakalega vel og allir ánægðir með hvernig til tókst. Ég heyrði nú af því að mörg hundruð manns hafi komið í súpur og kvittað í gestabækur víðsvegar um bæinn. Það voru partíi í öðru hverju húsi og allir velkomnir á hvaða pall sem var. Gítaleikarar sáust víða í görðum og fólk víðsvegar af landinu hópaðist í kringum þá. Það var einnig mikil stemming þetta kvöld á pöbbunum tveimur í bænum og allstaðar i kringum þá. Við Hrafnkell vorum nú samt ekkert rosalega lengi úti þetta kvöld því við vorum bæði alveg rosalega þreytt og þurftum að vakna snemma til að byggja sumarhús. Laugardagurinn örðu nafni fiskidagurinn var tekin snemma og hafist var handa við að byggja og reisa húsið. Upp úr eitt var síðan farið til Dalvíkur og hátíðarhöldin skoðuð. Nýjungar voru nokkrar í ár og var gaman að smakka saltfiskvöfflur og Nings fiskisúpu. Fyrir kvöldmat var síðan haldið aftur af stað út í Skíðadal og haldið áfram að byggja. Við vorum þó komin aftur í bæinn áður en flugeldasýningin byrjaði og var hún mjög flott og byrjaði með því að Landhelgisgæslan skaut tveimur púðurskotum og brá mér ekkert smá við þessi læti en þetta var mjög flott. Mikið djamm var einnig á laugardagskvöldinu en við Hranfkell tókum því rólega og fórum að sofa snemma (já segið það bara við erum orðin gömul). Á sunnudeginum fórum við fram í bústað að vinna og komum svo aftur til Dalvíkur og pökkuðum dótinu okkar saman og héldum inn á Akureyri. Við hjálpuðum svo tengdó að flytja en þau voru að kaupa sér íbúð á eyrinni. Við kíktum svo rétt á ömmu og afa Hrafnkels inn í Skálpagerði og svo var okkur boðið í mat til Önnu og Palla. Eftir matinn þurftum við að koma við á nokkrum stöðum og gátum svo haldið austur. Við vorum ekki komin inn á Teig fyrr en um 2 leytið í nótt. Verslunarmannahelgin var annars mjög góð líka. Hranfkell kom til mín suður á föstudeginum og náði ég í hann á flugvöllinn. Þegar Hrafnkell kom inn úr dyrunum biðu hans 3 afmælispakkar frá mér. Í fyrsta var ilmvatn, í næsta var ugulele og þeim þriðja var hlaupahjól og átti Hranfkell ekki til orð. Hann byrjaði strax á því að fara á netið og leita að upplýsingum um hljóðfærið og læra grip og ekki liðu margar mínútur þar til hann var farinn að spila nokkur lög og skemmti sér konunglega við þetta. Hann fór síðan stóran hring um nágrenið á hlaupahjólinu sínu. (hann átti nú reyndar ekki von á að fá svoleiðis tæki þar sem hann hefur beðið mig um það síðustu 3-4 ár en ég alltaf sagt nei.) Það var því mjög gaman að sjá andlitið á honum þegar hann opnaði pakkann. Á laugardeginum pakkaði ég niður í tösku meðan Hrafnkell var í sturtu og vissi hann því ekkert hvað ég hafði tekið með, það eina sem hann vissi var að hann væri að fara í óvissuferð. Ég ætlaði nú að byrja ferðina á því að gefa honum Belgísgavöfflu með ís en vöfflujárnið var bilað svo ég varð að fara annað til að gefa honum að borða. Síðan héldum við af stað út út bænum og lentum í stoppi þar sem 4 bílaárekstur hafði orðið og við sátum því föst í um klukkustund á meðan sjúkrabílar, löggubílar, sjúkraþyrla, slökkviliðsbíll og fjölmiðlar keyrðu í sífellu fram hjá okkur. Svo ferðin byrjaði nú ekkert sérlega vel en Hrafnkell lét það ekki á sig fá og sat í framsætinu og spilaði á Ugulele allann tímann. Enda er þetta svo lítið og fyrirferða lítið að það er ekkert mál að spila á þetta í bílnum. Svo loksins máttum við halda för okkar áfram og þá var stefnan tekin á Selfoss. Fyrsti viðkomustaður okkar var Hótel Selfoss þar sem ég hafði verið búin að panta hótelherbergi og þriggjarétta máltíð handa okkur. Hrafnkell var ekkert smá hissa á þessari afmælisgjöf og alveg yfirsig hrifinn. Herbergið var mjög flott og maturinn mjög góður. Við kíktum svo í bíó á Selfossi og fórum og skoðuðum helli þar sem talið er að maður hafi framið sjálfsmorð í og á maðurinn að sjást þar á gangi með bláan trefil sem var einmitt notaður til þess að hengja sig í. Á sunnudeginum fengum við mat á hótelinu og fórum svo til Reykjavíkur og vorum komin heim í tæka tíð fyrir formúluna. Á sunnudagskvöldinu fórum við aftur í bíó en í þetta sinn í kópavogi. Já kallið okkur bara nördara að vera bara heima um verslunarmannahelgina en við höfðum það svo gott og það var sko engin þynka á okkar bæ því engin áfengur drykkur var drukkinn. Það var sko ljúft líka. Hrafnkell fór svo aftur austur á mánudagskvöldinu.